Mijn pitch bij Cleantech Center in Zutphen leverde me bijzondere reacties op.  Een daarvan was Fabian. Hij bleek een soortgelijke missie te hebben. Op weg naar een wereld met meer plantaardige eiwitten op het menu.

Mijn mond viel open toen ik hoorde dat Fabian nog geen 1,5 kilometer bij mij vandaan wil starten als bonenboer.  Dus kennismaken met elkaar. Bewondering van mijn kant: hij doet het gewoon. Pacht een stuk grond en experimenteren maar. Dat wil ik ook. Blijkt boer Wim best nog wat plek te hebben voor een startende boer. Ik moet het idee nog  even laten bezinken. “Niet te lang hoor”, zegt Wim. “Als jij het niet doet zaai ik er tarwe in en dat moet wel binnen een week of twee.”  Een week later Fabian aan de lijn. “Ik zit op de trekker met Wim en nu is eigenlijk de vraag of je nog wilt pachten? Zo niet dan gaat de loonwerker met de spitfrees aan de gang en komt er tarwe in.”  “Spitfrees, wat is dat?”, vraag ik enigszins onnozel. Wim legt het mij geduldig uit.

Het is nu of niet. Ik hoor mezelf zeggen: “jullie zetten me wel wat onder druk maar ik doe het!” Ben ik nu boer? Met 1 hectare is dat wel wat discutabel lijkt mij. Maar volgens Fabian zijn we nu buurboeren.

Ik word er lichtelijk euforisch van. We gaan samen een teeltplan maken!

Categorieën: Blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *